KAL Парвиз Бабаев

Çayın soğuyordu, sen günü anlatırken
Gözlerim yüzünde dolaşırken
Saatler geçiyordu, kimse fark etmeden
Sanki bir masaldık eskilerden
Sanki bir masaldık eskilerden

Kal biraz daha, yoksa gece bana dar
Gözlerin bana olsun, olsun bahar
Kalbim yanında bile seni arar
Bir ömür seni sever, sever yar

Kal biraz daha, yoksa gece bana dar
Gözlerin bana olsun, olsun bahar
Kalbim yanında bile seni arar
Bir ömür seni sever, sever yar
Bir ömür seni sever, sever yar

Her dokunuşun içimde yankılanır
En güzel cümleler gözlerinde saklanır
Kalbime dokununca anladım kendimi
Meğer insan bir insanda tamamlanır
Meğer insan bir insanda tamamlanır

Kal biraz daha, yoksa gece bana dar
Gözlerin bana olsun, olsun bahar
Kalbim yanında bile seni arar
Bir ömür seni sever, sever yar

Kal biraz daha, yoksa gece bana dar
Gözlerin bana olsun, olsun bahar
Kalbim yanında bile seni arar
Bir ömür seni sever, sever yar
Bir ömür seni sever, sever yar